Raadsleden: bekommer je vooral om de democratie

Er lekt te vaak energie weg uit burgerinitiatieven. Door praktische problemen maar óók omdat burgers botsen met raadsleden over de vraag hoe de zeggenschap te verdelen. Hoog tijd dus dat raadsleden hun rol op een nieuwe manier in gaan vullen, vindt Marije van den Berg. Daarom traint ze beslissers en ambtenaren om beter hun weg te vinden in de doe-democratie. En heeft voor beiden adviezen.

Dode paarden moet je feestelijk begraven

Momentum ontstaat aan het einde van dingen

Dode paarden moet je feestelijk begraven. Dat is de belangrijkste les die ik bij Stadslab Leiden, het netwerk van Leidse initiatiefnemers, in mijn eerste jaren leerde. Soms lukken mooie plannen niet, en dat hoort bij innovatie. Dan moet je niet eindeloos aan het idee blijven sjorren, maar op een goed moment beslissen: we stoppen ermee.

Ga op je hoofd zitten, niet op je handen

Hoe je stopt met werken als een kop zonder kip

“Je moet op je handen leren zitten.” Hoe vaak ik die niet langs heb horen komen de laatste jaren. Ik word er altijd een beetje narrig van: mensen die betaald op hun handen gaan zitten. Dankzij Cormac Russel, de man van Asset Based Community Development, heb ik nu een weerwoord: “Ga op je hoofd zitten, niet op je handen.” Minder beleid, meer uitvoering. En dat deed me denken aan een artikel dat ik in 2015 schreef en ik hier opnieuw publiceer: Hoe je stopt met werken als een kop zonder kip. 

Lokale democratische reflectie

Essay bij 100x100, het landelijke burgeronderzoek naar lokale democratie

We netwerken dat het een lieve lust is, en vragen ambtenaren dat ook te doen. Maar wanneer het ingewikkeld wordt in de gemeenschap, of de vraag ontstaat of iets al dan niet in het algemeen belang is, hoe organiseer je dan een democratisch proces om daar achter te komen? En heb je raadsleden nodig in de netwerkdemocratie? Een pleidooi voor democratische reflectie op lokaal niveau. Met als doel: meer democratie.